سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
تبلیغات در پارسی بلاگ
توانگرى در غربت چون در وطن ماندن است و درویشى در وطن ، در غربت به سر بردن . [نهج البلاغه]

چکیده ای از اسلام

صوفی کیست؟
به چه کسانی اهل تصوف گفته می شود؟
درباره علت نام گذاری این گروه به صوفیه بیان ها و توجیه های زیادی وجود دارد.
اما منطقی ترین آنها که با شواهد تاریخی تائید می شود این است که این گروه به دلیل پشمینه پوش بودن (صوف) به این نام متصف شده اند.
و پشمینه پوشی نماد و سمبلی از زهد بوده است.
عرفان و تصوف
عرفان و تصوف در واقع دو اسم برای یک حقیقت بودند.
اما سیر تحولات پیدا شده سبب شد به گونه ای این دو اسم برای دو گروه جداگانه به کار رود.
کسانی که اندک اشنایی با ملاصدرا داشته باشند می دانند که او عارف بزرگی بوده
اما با شگفتی می بینیم که کتاب کثر اصنام الجاهیلیه را می نویسد و در آن به شدت از صوفیان و جاهلان آنها انتقاد می کند.
در واقع در حول و حوش قرن دهم هجری انحرافات در بین صوفیه زیاد می شود.
شاید از این به بعد بتوانیم دو گرایش عمده در بین آنها بیابیم.
الف)
گرایشی که با علم و کسب معرفت مخالفت می کند و بیشتر به دنبال سلسله سازی
و مرید بازی است که اسم صوفیه در حال حاضر بیشتر از همه برای این گروه است.
ب)
گرایشی که به علم بها می دهد و بر تطبیق کامل و تام طریقت و شریعت و حقیقت
تاکید فراوان دارد. و هرگز خلاف دستورات اسلام عمل نمی کند.
این گرایش امروزه بیشتر به عرفا مشهور هستند و اشخاص عارف مسلکی که در جامعه ما مشهور هستند از این دسته هستند.
بنابراین در متون قدیمی باید متوجه باشیم که بین عرفان و تصوف فرقی نیست و بلکه بیشتر از واژه تصوف استفاده می شود.
اما امروزه این واژه نسبتا معنای منفی پیدا کرده است.
انحرافات در صوفیه
شاید بتوانیم بزرگترین انحراف در بین صوفیه را جدایی آنها از شریعت بدانیم.
در واقع عده ای از صوفیه مدعی شدند به مرحله ای می رسند که دستورات شرعی دیگر برای آنها معنا نخواهد داشت.
مثلا
نماز را بر خود واجب نمی دانند و به این بهانه که نماز برای کسب یقین بوده
و اکنون آنها یقین را در دست دارند پس نیازی به نماز  ندارند.
شگفت
انگیز اینکه علیرغم تلاش تمام سلسله های تصوف برای انتساب خود به حضرت علی
(ع) دارند به این مساله توجه نمی کنند که حضرت علی (ع) هرگز خود را بی
نیاز از نماز نمی دانست.
و به این سوال پاسخ در خوری نمی دهند که آیا مقام آنها از حضرت ختم رسل نیز بالاتر رفته
که علیرغم مکلف بودن پیامبر (ص) به نماز اینان دیگر چنین تکلیفی ندارند!!
شریعت / طریقت / حقیقت
یکی از محوری ترین بحث ها در بین صوفیه بحث طریقت / شریعت / حقیقت است.
منظور از شریعت همین احکام دین است که در رساله ها آن را می بینید.
یعنی واجبات و محرمات و ... (احکامی که توسط خدا و رسول بیان شده)
منظور از طریقت راهی است که باید آن را طی کرد .تا به حقیقت رسید.
برای توضیح فرق طریقت و شریعت به بیان زیر دقت کنید.
ما همانگونه نماز می خوانیم که حضرت علی (ع) نماز می خواند؟
به این سوال می توانیم پاسخ مثبت یا منفی بدهیم.
اگر منظور ظاهر نماز باشد بله ما نیز مانند ایشان نماز می خوانیم  . این قسمت را شریعت بنامید.
اما بین نماز ما با نماز حضرت تفاوت بسیاری است حضرت با نماز عروج می کردند خود را در محضر خدا می یافتد و ...
اما ما در ابتدایی ترین مراحل حضور قلب نیز مشکل داریم.
نماز یک پوسته ای دارد که همه با آن آشنا هستند
اما روح و جان نماز مراتبی دارد.
فایده نماز عمدتا مربوط به حقیقت و معنویت و باطن آن است.
این سیر روحانی طریقتی است که ما را به حقیقت واصل می کند.
پس فرق شریعت با طریقت
فرق ظاهر و باطن است.
و قطعا باید از این ظاهر به آن باطن وارد شد
چرا که مسیر ورود را برای ما این گونه معرفی کرده اند
اما متاسفانه عده ای از صوفیه می خواهند بین این ظاهر و باطن تفکیک کنند.
مثل اینکه اینها از پیامبر (ص) بیشتر می دانند و راه بهتری می شناسند!!!!!!
مرحله حقیقت هم از سنخ عمل نیست و بیشتر به شناخت مرتبط می شود.



علی (کارشناس دینی) ::: سه شنبه 88/8/5::: ساعت 10:1 صبح

 عرفان و سیر و سلوک عرفانی مسیری  برای رسیدن به خداست.ونیز در طول تاریخ اسلام عرفای بسیار برجسته ای سربرآورده اند
حال اینست که چرا در زمان ما عرفا جرات اظهار مکاشفات خود را در  ندارند؟
جواب آن این است که به نظر عرفا باید کتوم بود و حتی بعضی گفته اند بسیار کتوم بودن لازم است. (یعنی اینکه به بیان حقایق عرفانی نپردازیم)
و درباره این مطلب دلیل منطقی  نیز وجود دارد و آن اینکه اگر به افشای حقایق اقدام شود راه بسته خواهد شد!!!
فکر نکنید که مقابله با بیان حقایق از جانب دشمنان عرفاست بلکه خود عرفای واقعی بسیار مراقب این امر هستند.
دقت کنید که مسیر عرفان برای غالب انسان ها ممکن نیست.
مثلا چند نفر از انسان ها می توانند مانند حافظ شعر بگویند؟
مسیر عرفان نیز همت و انگیزه والایی می خواهد اگر چه در ابتدای مسیر مدعی زیاد است اما راهی پرپیچ و خم و دشوار.
یعنی اگر هزار نفر هم واقعا همت کنند و صبح زود رختخواب را وداع کند و به پای قله بروند اما فاتح قله انگشت شمار خواهد بود.
اما اینکه چرا راه بسته می شود؟
انسان ها معمولا با چیزی که نمی دانند مبارزه می کنند
در حالی که باید با آنچه می دانیم غلط است مبارزه کنیم نه چیزی که نمی دانیم درست است یا غلط
و معمول انسان ها نسبت به آنچه در جلوی چشمشان نبوده و به آن عادت نکرده اند عکس العمل منفی نشان می دهند
پس اگر  ما حقایق عرفانی را برای کسی بگوییم که فرسنگ ها از این وادی فاصله دارد به دشمنی با آن می پردازد
در حالی که اگر همین شخص را پله پله پیش ببریم کم کم انس گرفته و مقابله نخواهد کرد.
فرض کنید که انسان برای دیدن به نور نیاز دارد اما کسی که تازه از خواب بیدار شده و یک دفعه نور شدیدی به چشمش بتابانیم می تواند چیزی ببیند؟
پس این مسیر با پوشیده نگه داشتن  ممکن است تا فقط کسانی که همت جدی دارند به تدریج حقایقی ببینند و الا همه فرار می کنند. و راه بسته می شود.
یکی از علما فرموده بود بیان کشف و شهود حیض الرجال است.(یعنی از چنین کسانی باید فاصله گرفت)
در واقع کشف و شهودها خود مانعی هستند تا کسانی که لیاقت چندانی ندارند به همانها مشغول شوند و آنها که همتشان جدی است در این میدان امتحان خود را نشان دهند.
پس اگر مکاشفه ای هم بیان می شود باید بسیار محدودباشد تا اگر عاقلی هست اشاره را دریابد.
نه اینکه صبح تا شب مردم را با بیان مکاشفات سر کار بگذاریم!

برای دیدن ادامه بحث به این آدرس بروید
http://www.mypardis.com/Society/pasokhgoo/forum/?forumid=476945&p=1


علی (کارشناس دینی) ::: چهارشنبه 88/7/8::: ساعت 9:40 عصر

>> بازدیدهای وبلاگ <<
بازدید امروز: 8


بازدید دیروز: 22


کل بازدید :113052
 
 >>اوقات شرعی <<
 
>> درباره خودم<<
مدیر وبلاگ : علی (کارشناس دینی)[60]
نویسندگان وبلاگ :
مصطفی (پاسخگوی دینی)
مصطفی (پاسخگوی دینی)[36]

مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
 
>>فهرست موضوعی یادداشت ها<<<
بیعت[2] . عرفان[2] . عشق . عقوبت الهی . علت دیدار حضرت موسی و حضرت خضر علیهما السلام . غیب . قرآن . کرامات امامان . گناهان انسان . گناهان شیعیان . مراجعه به حدیث . مرتد شدن مسلمان . مشورت عمر با امام علی(ع) . ملاک پذیرش روایات . موسیقی . نبوت . نماز جماعت . همسران پیامبر(ص) . وب گردی . وراثت امامان شیعه . ولایت فقیه . یزید . کعبه،تخریب . آیا ابلیس از فرشتگان بود؟ . اثبات خدا . اجبار در حجاب . اختیار . ازدواج . ازدواج امام علی(ع) با حضرت زهرا(س) . اصولی و اخباری . اظهار مکاشفات . اعجاز قرآن . افراط و تفریط . ام الصبیان . امام سجاد علیه السلام . امام سجادعلیه السلام . امامت . امامت ائمه افضلتر از مقام نبوت انبیا . انسانهای ما قبل حضرت آدم علیه السلام . اهمیت یک حدیث . اولین کتاب اصولی شیعه . بازدارندگی . بازی با کلمات . بدبینی . برزگان سرشناس شیعه . برهان وجوب و امکان . پیامبر . تحریف . تحریف قرآن . تحصیل . تخصص . تصوف . تصوف در اسلام . توسل . جبر . جن و تاثیر آن در انسان . جنگ با ایران . جنین و عدم اطلاع از جنسیت . حدیث شناسی . حدیث یو م الدار . حره . حضرت خضر علیه السلام . حضرت زهرا(س) . حضرت علی علیه السلام . حضور قلب . داستان . دست خدا . دعا . دعا نویسی . دوست . دوست داشتن . دوستی . دین . دین زوری . زنان . سقیفه . سیاست و اسلام . شهوت . شور مومنانه . شیعه . شیعیان . صیغه . عدم ذکر نام ائمه در قرآن . عدم گناه کردن پیامبران .
 
 
>>لوگوی دوستان<<
 
>>اشتراک در خبرنامه<<